Biljetten van 1000 Frs✝

Alvorens verder te gaan met de 'speurtocht' van mijnheer Goedertier wil ik terugkomen op de Latijnse kruisjes die hij met zijn typemachine heeft gecreëerd. 

Dit kruisje had hij al eens eerder gebruikt in zijn eerste brief aan de bisschop. Toen schreef hij:

Bij het biljet van 1000 Frank plaatst hij een Latijns kruisje, bij het biljet van 10.000 Frank doet hij dat niet. Wat is er zo bijzonder aan dit biljet? Heeft dit briefje een bepaalde waarde voor Arsène? Hij kon evengoed 100 biljetten van 10.000 Frank laten afleveren. 

Het Belgische biljet van 1000 Frank werd uitgegeven tussen 1922 en 1944. Op de voorzijde staat links een medaillonportret van koning Albert I en koningin Elisabeth. De Nationale Bank had onmiddellijk na de oorlog in een patriottische reflex beslist om voor het eerst een regerend staatshoofd af te beelden op de biljetten van de "nationale reeks". 

Rechts op de voorzijde wordt een allegorie van de vrede en de arbeid afgebeeld.

Belgisch bankbiljet 1000 Frank type 1919 nationale reeks

Op de keerzijde zien we een kantwerkster, de wederopgebouwde hallen van Ieper, wapenschilden van Oost - en West-Vlaanderen, het Gravensteen en de IJzervlakte.

De keerzijde van hetzelfde biljet

Tussen 1922 en 1944 werd dit biljet nagenoeg ongewijzigd uitgegeven. Vanaf 1928 zien we op de voorzijde in het midden een nieuw figuur verschijnen.

tienpuntige ster

Een tienpuntige ster.

Als we deze ster vergelijken met het vrijmetselaarssymbool:

Vlammende Ster

Op het biljet zijn er in de ster nog belangrijke details waar te nemen:

5 Latijnse kruisjes op een bolletje

Het koningspaar kijkt dus naar een vlammende ster waarin 5 Latijnse kruisjes op een bolletje verwerkt zijn. Voor Arsène Goedertier bevatte het briefje van 1000 Frank een geheime boodschap.
Door zijn strikt geloof in het religieus determinisme was Goedertier ervan overtuigd dat de Allerhoogste macht had over de vrije wil van de mens, zodat de Grote Architect van het Universum geheime boodschappen kon achterlaten die alleen de uitverkorenen konden begrijpen.
Mogelijk was het zijn bedoeling om na de ontrafeling van het mysterie op de bijzonderheid in de eerste brief te wijzen waardoor hij nog meer indruk kon maken. Of was het een eerste subtiele hint voor de bisschop, of een rechtvaardiging van heel zijn opzet?  Dit blijft een open vraag.

La Dernière Heure

Goedertier was nog steeds op zoek naar signalen, zoals in het Antwerps stadsplan. Dat de advertenties van D.U.A. moesten verschijnen in La Dernière Heure is hier mogelijk ook een illustratie van. ‘Het laatste uur’ kan best een verwijzing zijn naar de Eindtijd. In deze blog werd reeds uitgelegd hoe de eindtijd als een rode draad door het project van Arsène liep.

Tijdens de jaren twintig en dertig van vorige eeuw gaf de krant trouwens een speciale reeks postkaarten uit. De foto’s en pentekeningen hadden onder meer de volgende titels: Bruxelles: Le Pont de Laeken, en 1793; Bruxelles: Sortie de la Porte de Laeken en 1670; Le Pont de Laeken 1800 – 1933; Bruxelles, La gare du Nord; La Maison du Roi 1830-1930; Le palais Royal de Laeken.

Op alle prentkaarten werd reclame gemaakt om te adverteren via ‘les Petites Annonces’ van La Dernière Heure. Zo ook op deze van La gare du Nord:  

‘Faites un essai d’économie! 

Utilisez les Petites Annonces de “La Dernière Heure”. 

Elles vous procureront toujours CE QUE VOUS CHERCHEZ.

Postkaart La Dernière Heure

Of: 

Gebruik de advertenties van “La Dernière Heure”. 

Ze bezorgen je altijd WAT JE KRIJGEN WILT.’

Iemand die gelooft in het religieus determinisme kan deze advertentie beschouwen als een persoonlijke boodschap van God.

Analyse van het gebruik van de potloodpunten

Na een eerste studie van het stadsplan in 2002, stond het belang van deze ontdekking voor mij meteen vast. Terwijl Goedertier met zijn code op een indirecte wijze naar de Belgische vorsten verwees, legde hij dezelfde link met zijn potlood, op een subtiele en tegelijk meer directe manier. Vooral de wijze waarop hij dit deed, is van belang voor het verdere onderzoek. Het lijkt erop dat bij de uitvoering van zijn plan alle dingen uit twee moesten bestaan. Het is alsof deze dualiteit de rechtvaardiging vormt van heel zijn onderneming. Dit was al tot uiting gekomen bij de afpersing.

In de loop van 2012, nadat ik ontdekte welke rol zijn onderzoek naar de moordenaar van Joanna in dit alles kon hebben, slaagde ik erin mijn bevindingen nog beter te plaatsen in de context die Arsène Goedertier geschapen had. Via hemelse boodschappen werd hij in kennis gesteld van het Konings Geheim der Geheimen, waarna hij moest wachten op signalen die hem in het kader van het Laatste Oordeel zouden vertellen welke grootse opdracht hij nog te vervullen had. Na het Kerstmisdrama in Wetteren en de mysterieuze verdwijning van Robert Kreglinger ontwikkelde hij een lijnenspel, dat ‘een bovenaardse kruising’ opleverde voor de koninklijke crypte. De openbaring van de koninklijke begraafplaats was een feit, maar dit betekende nog niet dat hij wist wat hem nu te doen stond. Naarstig ging hij op zoek naar tekenen die hem konden vertellen waarom dit koninklijk graf aan hem gereveleerd werd. Het is binnen deze context dat zijn potloodpuntjes in het Antwerps stadsplan bekeken moeten worden.

Door zijn strikt geloof in het religieus determinisme was Goedertier ervan overtuigd dat de Allerhoogste macht had over de vrije wil van de mens, zodat Hij geheime boodschappen kon achterlaten die alleen de uitverkorenen konden begrijpen.

God zorgde er via de drukker van het stadsplan voor dat de zinsnede ‘deux grands panneaux portant’ (twee panelen uit het Lam Gods, de grisaille met het Lam en De Rechtvaardige Rechters, vertegenwoordigden in de leefwereld van Goedertier koning Albert) verbonden werd met koning Albert. Door het plaatsen van puntjes zocht Goedertier niet alleen naar de invulling van zijn taak, maar ook naar de rechtvaardiging ervan. Dat het Antwerpse stadsplan voor hem een bijzondere waarde had, bewijst het feit dat dit boekje gevonden werd naast de afpersingsbrieven in zijn bureau. Van Ginderachter schreef in zijn verslag: ‘Ci-joint un plan d’Anvers, trouvé dans le bureau de X…’

In het geval van een arrestatie zouden de speurders helemaal geen oog hebben  voor de tientallen puntjes in het boekje, en zelfs  niet  voor de dikke potloodbol die schijnbaar achteloos in een tekst was getekend. Toch vormde deze bol een directe link naar de bergplaats. Dit moet de fantast Goedertier een enorme kick gegeven hebben. Het versterkte zijn superioriteitsgevoel ten opzichte van de gerechtelijke diensten en het riep helemaal de sfeer op van een Arsène Lupin in zijn beste dagen. Het stadsplan kan voor Goedertier ook de functie van een soort talisman gehad hebben. Zijn optreden in Antwerpen vertegenwoordigde de kwetsbaarste schakel van zijn onderneming, maar in dit boekje bevestigde de Allerhoogste de rechtvaardiging van zijn opzet. En het zou hem beschermen tegen ontmaskering. 

De eerste Openbaring van Arsène Goedertier

Van op de Kattenberg in het park van Laken krijg je een goed overzicht over de eerder getrokken krachtlijn. Vroeger stonden er op de berg zitbanken van waaruit je een panoramisch zicht had op de stad Brussel. Van de zitbanken zijn er enkel nog restanten terug te vinden. Als je de lijn overziet die de vindplaats van de benen van Joanna Van Calck verbindt met de vindplaats van haar lichaam, nabij de Sint-Jan de Doperkerk, valt er iets op. Vanuit dit standpunt lijkt het park van Laken zeer goed op het middenpaneel van Het Lam Gods. Het groen glooiende landschap en de beplanting met de centraal gelegen vernauwde doorgang vertonen gelijkenissen. In het park bevindt zich juist naast deze doorgang de Sint-Annafontein. De positie van de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken en het koninklijk paleis uiterst links op de foto komen overeen met de positie van de kerk en het paleis op het middenpaneel. De centraal gelegen vijver, aan de horizon van het middenpaneel, vindt je in Laken op dezelfde positie terug aan de Kunstenaarsstraat. Op de middag komt zelfs de positie van de zon overeen met de positie van de stralende duif op het middenpaneel. Als we een meridiaan trekken door het park van Laken, op dezelfde manier dan dat men in de kunstliteratuur een middenlijn trek door het middenpaneel van het Lam Gods, merken we dat deze meridiaan perfect zuidelijk is georiënteerd. Voor iemand die in het religieus determinisme gelooft, bestaat er geen toeval. De Alleenheerser stuurde het penseel van Jan van Eyck, en de pen van de landschapsarchitect die het park van Laken ontwierp. Alleen engelen die door Maria zijn uitverkoren kunnen deze boodschappen herkennen. 

Het park van Laken, begin vorige eeuw. 

De aanbidding van het Lam.

Jan van Eyck liet zich bij het schilderen van het middenpaneel inspireren door 'de Openbaring Van Joannes', ook 'de Apocalyps' genoemd. 

‘Toen zag ik tussen de troon met de vier dieren en de kring van de oudsten een Lam, staande, als geslacht…’

In dit geschrift onthult God Zijn geheimen aan de mensen, via visioenen. De openbaring van Joannes beeldt de strijd uit tegen het Beest dat de wereld tijdens de Eindtijd in het verderf stort. Na de overwinning op het Beest volgt Gods Laatste Oordeel en de definitieve doorbraak van zijn heerschappij over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Het geslachte Lam Gods is een symbool voor Jezus Christus, God en mens, die door zijn kruisdood en verrijzenis de zondige mensheid redt. Hij is de middelaar tussen God en mens, die de toegangspoort opent voor het eeuwig leven.

Er is niet enkel een dualiteit in beeld, maar ook in gebeurtenis. 

King Albert's Book maakt duidelijk dat de mensheid de Eerste Wereldoorlog ervoer als de Apocalyps.  

De strijd tegen het Beest was losgebarsten. Door de gelijkenis in beeld en gebeurtenis kunnen Brussel als het nieuwe neergedaalde Jeruzalem, en Koning Albert I als de weergekeerde Jezus Christus gezien worden. 

Naast een verborgen landscoördinaat kan DUA dan de afkorting vormen van 'dualiteit'.

Zo kan Arsène Goedertier ervan overtuigd zijn geraakt dat de ontdekking van de krachtlijn een profetische boodschap was van de Alleenheerser, gericht aan de uitverkoren engel. Door Maria te vinden, vond hij de mens geworden Christus. 

De krachtlijn en zuidelijk georiënteerde meridiaan liggen parallel en juist naast elkaar.

Arsène licht een tipje van de sluier

Uiteindelijk blijft Louis Frank zeer vaag over het feit waar het huis van de misdaad zich moet bevinden. Volgens hem in de Groot Godshuiswijk, bij de Sint Jan de Doperkerk zelf. Het is trouwens bij deze kerk dat de dader zijn pakket wou afleveren, zo insinueert Frank. Maar op een of andere manier werd hij hiervan weerhouden. Uiteindelijk zou hij geleid door het religieus determinisme het begrafenispakket afleveren in de Zwaluwenstraat, voor de dorpel van een begrafeniswinkel.

De mysterieuze kroongetuige, die op de avond van de misdaad de dader het sinistere pakket zag neerleggen in de Zwaluwenstraat 22, en die in de dagbladen nog ‘Mijnheer D’ werd genoemd, krijgt ook een naam: Jean-Baptiste De Koninck  (of: Johannes de Doper De Koninck). Hij woonde in de Bloemenstraat 23, maar verhuist daarna naar de Stapelhuisstraat 16 in Laken.

Om onbegrijpelijke reden betrekt Frank de vindplaats van de bottinnen en haar beentjes niet in zijn analyse. Hier laat hij zijn krachtlijnen achterwege. Wel vraagt hij zich af waarom de dader deze pakketten op het domein van de koning heeft neergeworpen. Hij nam daarmee trouwens een verhoogd risico. Hij besluit met:

‘Deze perfecte misdaad kan niet anders dan zijn ontknoping vinden op het terrein van de Koning.’

Als je de analyse, die Frank toepast op het teruggevonden lichaam van Joanna, nu wel uitoefent op de locatie van de terug gevonden benen krijgen we het volgende resultaat:

Jean-Baptiste De Koninck ging op de krachtlijn wonen, die het domein van de koning met de Zwaluwenstraat (in de schaduw van de Sint-Jan de Doperkerk) verbindt. Daarenboven verdeelt zijn nieuw adres de krachtlijn in twee gelijke delen. Dit komt overeen met de definitie die Louis Frank gaf aan het begrip 'tussenstation'. 

Arsène Goedertier signeert in 1934 zijn afpersingsbrieven met de initialen D.U.A. 

De letter 'D' is de 4de letter van het alfabet, de letter 'U' de 21ste en de letter 'A' de 1ste. Als we dit omzetten naar landscoördinaten krijgen we 4°21'01". Deze coördinaat komt overeen met bovengetekende lijn.

Op 23 mei 1935 schrijft Le Soir dat Arsène op zeker ogenblik dieper tot de achtergrond van de kwestie was doorgedrongen dan de gerechtelijke diensten. Die waren daar allerminst mee opgezet en hadden hem met een vermaning weggestuurd. Op 9 juli 1941 bevestigt advocaat De Vos dit tegenover Henry Koehn. Gaat het om bovenvermelde ontdekking waarmee Arsène naar de politie liep? Pochte hij daarenboven ook nog eens met zijn opgedane kennis uit zijn geliefkoosde literatuur, zoals hij gewoonlijk deed?