La Dernière Heure

Goedertier was nog steeds op zoek naar signalen, zoals in het Antwerps stadsplan. Dat de advertenties van D.U.A. moesten verschijnen in La Dernière Heure is hier mogelijk ook een illustratie van. ‘Het laatste uur’ kan best een verwijzing zijn naar de Eindtijd. In deze blog werd reeds uitgelegd hoe de eindtijd als een rode draad door het project van Arsène liep.

Tijdens de jaren twintig en dertig van vorige eeuw gaf de krant trouwens een speciale reeks postkaarten uit. De foto’s en pentekeningen hadden onder meer de volgende titels: Bruxelles: Le Pont de Laeken, en 1793; Bruxelles: Sortie de la Porte de Laeken en 1670; Le Pont de Laeken 1800 – 1933; Bruxelles, La gare du Nord; La Maison du Roi 1830-1930; Le palais Royal de Laeken.

Op alle prentkaarten werd reclame gemaakt om te adverteren via ‘les Petites Annonces’ van La Dernière Heure. Zo ook op deze van La gare du Nord:  

‘Faites un essai d’économie! 

Utilisez les Petites Annonces de “La Dernière Heure”. 

Elles vous procureront toujours CE QUE VOUS CHERCHEZ.

Postkaart La Dernière Heure

Of: 

Gebruik de advertenties van “La Dernière Heure”. 

Ze bezorgen je altijd WAT JE KRIJGEN WILT.’

Iemand die gelooft in het religieus determinisme kan deze advertentie beschouwen als een persoonlijke boodschap van God.

'Ik alleen weet waar het Lam Gods is' (2)

Vandaag is het exact 80 jaar geleden dat Arsène Goedertier als een koning werd begraven.

Op zijn sterfbed, vier dagen voor de begrafenis, fluisterde hij in het oor van advocaat De Vos:

'Ik alleen weet waar het Lam Gods is'.

Goedertier gebruikt wel degelijk de term 'het Lam Gods', alhoewel hij als kenner duidelijk het onderscheid kent tussen 'De Rechtvaardige Rechters' en 'Het Lam Gods'. Waarom drukt hij zich als zodanig uit?

Dit komt omdat er naast De Rechtvaardige Rechters nog iets anders vermist is.

Iets waar hij in zijn achtste afpersingsbrief 400.000 frank voor vraagt.

Voor De Rechtvaardige Rechters eist Dua 500.000 frank.

Als dit paneel de bisschop in goede staat bereikt, moet hij enkel op woord beloven dat hij exact na één jaar nog eens 400.000 frank stort aan een persoon die ten gepaste tijd zal aangeduid worden.

De speurders trekken hier voorbarige conclusies uit. Dua zou in geldnood verkeren en de vermindering van het losgeld dient beschouwd te worden als een overwinning. Ze gaan ervan uit dat de afperser zelfs niet meer op de 400.000 frank rekent. Mortier en Kerckhaert:

‘De onbekende had al overvloedig aangetoond dat hij helemaal niet naïef was en ook hij zal alle hoop op de resterende 400.000 fr. hebben opgegeven.' 

Dit is wel een zeer dubieuze conclusie. Iemand die niet naïef is, zal nooit een dergelijk voorstel doen als hij zijn eis niet hard kan maken. De vraag is dus hoe hij nog eens 400.000 frank kan afdwingen, als het bisdom al terug in het bezit is van De Rechtvaardige Rechters. 

Voor Arsène Goedertier is de zaak nog niet afgehandeld na de ontvangst van de 500.000 frank en de overdracht van De Rechtvaardige Rechters. Dit is een zeer belangrijk gegeven waar men vroeger onvoldoende aandacht aan heeft geschonken.

Vandaag, tijdens de lezing te Brasschaat, zal alles nog eens extra gekaderd worden, zodat de uiteindelijke bedoeling van de missie van Arsène Goedertier duidelijk wordt.

In memoriam: Arsène Goedertier

Vandaag is het 80 jaar geleden dat Arsène Goedertier te Dendermonde is overleden en bekentenissen deed op zijn sterfbed.

De schrijfmachine Royal

Op het ogenblik dat de politie in Laken nog naarstig op zoek is naar de vermiste lichaamsdelen, wordt de doodskist van koning Albert I in het weekend van 28 april 1934 bijgezet in zijn beveiligende tombe.

Op 28 april, de feestdag van Grignion de Montfort, huurt Arsène een schrijfmachine Royal. 

Let op de benaming 'Royal'.

Voor de huur van het apparaat wendt hij 1.500 frank van het bedrag aan, dat hij vier dagen eerder had opgenomen van zijn kredietlijn. Aan de winkelbediende toont hij een identiteitskaart op naam van Vandamme. Zijn eigen pasfoto prijkt op de valse identiteitskaart. De agent die op 7 februari 1906 bij het verdachte pakket in de Zwaluwenstraat werd geroepen noemde ook Vandamme. Volgens Louis Frank was deze agent de enigste competente ambtenaar van heel het Brussels gerechtelijk apparaat.

Twee dagen later, op 30 april 1934, wordt de eerst afpersingsbrief verstuurd vanuit het Antwerpse Sint-Anna. 

'Een zonderlinge ontdekking te Laeken'

Op 9 september 1933 huurt Arsène een bankkluis bij Crédit Anversois te Gent. Na zijn dood in november 1934, vond men op zijn aanwijzen bezwarende documenten in zijn bureel, die zijn betrokkenheid in de afpersing bevestigden. De kluis bij Crédit Anversois is dan leeg.

Een maand later, op wapenstilstandsdag 1933, stelt men ’s nachts vast dat een toegangsdeur van de Sint-Baafskathedraal open staat.

Nog een maand later , op tweede Kerstdag , opent Arsène bij de Nationale Bank van België een kredietlijn van 10.000 frank. Vanaf dan kan hij ongehinderd grote bedragen opnemen zonder dat zijn echtgenote hiervan op de hoogte is.

Weer een maand later, in januari 1934 laat hij van zichzelf een foto nemen in de Troonstraat 83 te Brussel. Deze foto wordt na zijn overlijden opgenomen in zijn bidprentje.

Diezelfde maand wordt hij door de kerkbediende Alfons Hebberecht voor de eerste maal opgemerkt in de Vijdkapel. De maanden erna wordt hij er veelvuldig gespot.

In de nacht van 17 op 18 februari 1934 wordt koning Albert I in de Dievenravijn, onderaan de Rocher du Grand Bon Dieu, dood aangetroffen.

Bijna twee maanden later, in de nacht van 10 op 11 april 1934 verdwijnen De Rechtvaardige Rechters uit de Vijdkapel.

Kort voor 22 april 1934 vinden spelende kinderen in de Sint-Annadreef te Laken stukken van een lijk, ingewikkeld in een laken. Laken staat een ganse week in rep en roer. Deze dreef verbindt de koninklijke crypte met de Sint-Annafontein in het park van Laken. De opgetrommelde politie kan er enkel nog een bebloed laken aantreffen. 

De speculaties die daarna in de pers worden opgevoerd gaan van ‘honden die de resten zouden hebben weggesleept’ tot ‘de hallucinatie van een kind’.

Kort na deze ontdekking wordt de kist van Albert I, die tot dan toe onbeschermd in de koninklijke crypte stond, in zijn afgesloten tombe bijgezet.

Na de diefstal van De Rechtvaardige Rechters geeft Arsène Goedertier verschillende familieleden een goede raad mee:

‘Je moet bewijzen dat iets, wat algemeen aangenomen is, 

op geen vaste grond steunt. Dan pas word je iemand’.

De rotsen van Marche-les-Dames

Na de derde Openbaring is het voor Arsène Goedertier duidelijk:

Christus gaat in de menselijke gedaante van Albert I herrijzen vanuit de koninklijke crypte van Laken.

Maar wat is zijn opdracht hierin? Goedertier zoekt verder naar bijkomende signalen.

Tussen november 1932 en begin 1933 manifesteren zich te Beauraing de bekendste Mariaverschijningen van België.

Arsène rijdt samen met zijn echtgenote naar Beauraing. In die periode begeeft hij zich geregeld met de trein naar Brussel. Voor verre verplaatsingen laat hij zijn wagen op stal. Waarom verkiest hij bij deze moeilijke en verre reis zijn auto als vervoermiddel, terwijl het station van Beauraing vlakbij het epicentrum van de verschijningen ligt?

De auto is een veel flexibeler vervoermiddel dan de trein. Terwijl je bij de trein gebonden bent aan de beschikbare treinstations, kan je je met de wagen vrijelijk in de omgeving bewegen.

Na zijn drie openbaringen werd Arsène als een magneet naar een bepaalde locatie, in de buurt van de Mariaverschijningen in Beauraing, aangetrokken.

Kanunnik Van den Gheyn, schatbewaarder van het Lam Gods citeert in 1921 professor Fierens-Gevaert:

‘De mogelijkheid werd geopperd dat Jan Van Eyck zich bij het schilderen van de rotsen op de zijpanelen liet inspireren door de kalkstenen rotsen langs de oevers van de Maas.’

Deze veronderstelling lijkt niet vergezocht aangezien wordt aangenomen dat de roots van de gebroeders Van Eyck in de Maasvallei liggen.

Daar komt dan nog eens bij dat deze rotsen het geliefkoosde actieterrein zijn van de man die de kernboodschap van Goedertiers openbaringen existeert.

Voor Arsène redenen genoeg om tijdens de rit naar Beauraing halt te houden bij de rotsen van Marche-les-Dames, aan de oever van de Maas.

Rotsen van De Rechtvaardige Rechters

Rotsen van Marche-les-Dames

De naam Marche-les-Dames verwijst naar de vrouwen uit de streek die in de Abdij Notre-Dame du Vivier een onderkomen vonden toen hun dierbaren met Godfried van Bouillon de eerste kruistocht aanvatten.