De Sterrestraat

De briefschrijver had dus de intentie om na ontvangst van het losgeld een souvenir te zenden naar mijnheer Goedertier. Dit souvenir was vermoedelijk gelinkt aan de diefstal van De Rechtvaardige Rechters waardoor de ontvanger van het kleinood zich bewust werd van zijn crusiale rol in deze affaire.
Als een zekere DUA in zijn allerlaatste briefje nu eens schreef: "Wie mijn aanwijzingen herkent en opvolgt zal naar de geheime bergplaats van De Rechtvaardige Rechters worden geleid."

Misschien zou hij de bisschop een gelijkaardig bericht hebben willen sturen? (Ook deze geestelijke had zonder het zelf te beseffen al een reeks aanwijzingen gekregen waarmee hij de locatie van de bergplaats kon situeren. Dit werd reeds uiteengezet in de 'postbus-code').
DUA beloofde dan wel dat hij na ontvangst van het losgeld de bergplaats van De Rechtvaadige Rechters zou aanduiden, maar had hij de intentie om dit op een directe manier te doen? De verschillende codes die verwerkt werden in de afpersing doen een ander scenario vermoeden.

Nu kwam het er op aan wie als eerste de bergplaats kon lokaliseren, de bisschop (al dan niet geholpen door de gerechtelijke instanties) of mijnheer Goedertier.

Arsène moet hevig verlangd hebben naar het moment dat hij met de pers in zijn kielzog de fantastische resultaten van zijn onderzoek kon tonen. De schijnvertoning van Arsène Goedertier kon beginnen:

In de AMDG-brief kwamen drie adressen voor die hij aan een grondig onderzoek kon onderwerpen. Het vierde adres, zijn voormalig adres in de Wegvoeringsstraat 15, kende hij maar al te goed.
De Sint-Laurentiuskerk te Antwerpen en de Finistaerrekerk in Brussel kon hij nog eens bezoeken om te bekijken of hier meer bijzonderheden waren te ontdekken.

De volgende logische stap was dat hij zich naar de Korenmarkt in Gent zou begeven om te kijken waar de brief juist werd gepost. Eenmaal ter plaatse zou er een buurtonderzoek volgen. Arsène zou merken dat de postbus zich in een nis van het postkantoor bevond. De nis zelf situeerde zich op de hoek van de Korenmarkt en de Sterrestraat (vanaf 1942, acht jaar na de afpersing, veranderde deze laatste straatnaam in de Stapelhuisstraat). De Sterrestraat ontleende haar naam aan de oude afspanning 'De Grote Sterre'. Het befaamde statige gebouw heeft daar meer dan 4 eeuwen gestaan. (Naar aanleiding van de Wereldtentoonstelling te Gent in 1913 werd in 1905 het toenmalig hotel-restaurant de l'étoile afgebroken om de Sint-Michielshelling te kunnen verwezenlijken).

 De Sterrestraat in 1897, richting Sint-Michielsbrug.
Rechts werden de afbraakwerken aangevat om plaats te maken voor het nieuwe postgebouw

Dezelfde locatie als hierboven, enkele decennia later

In de Sterrestraat kan er bij Arsène een lamp zijn gaan branden. De AMDG-brief attendeerde driemaal op een geraffineerde wijze naar sterren:

1. De constellatie van Orion met de ster Sirius in de 'Venster Sterre';

2. De hoofdletter G dat als symbool enkel in de vrijmetselarij wordt gebruikt en daar wordt afgebeeld in de 'Vlammende Ster';

3. De AMDG-brief werd gepost op de hoek van de Sterrestraat en de Korenmarkt.

De volgende logische stap zou geweest zijn dat hij vanuit de Sterrestraat, de locatie waar de brief werd gepost, keek naar de de richting waar de brief werd afgeleverd, zijn voormalig adres in de Wegvoeringsstraat te Wetteren. In het verlengde hiervan bevond zich de Finistaerrekerk te Brussel. Arsène keek nu naar het oosten. Bij nacht zou het sterrenbeeld Orion boven de horizon uitrijzen...

AMDG-brief onder de loep genomen

Geïnteresseerden die zich verdiept hebben in de diefstal van De Rechtvaardige Rechters zijn ervan op de hoogte dat er tal van aanwijzingen zijn die aangeven dat Arsène Goedertier wou gevierd worden als de redder van het verloren gegane schilderij. In zijn leefwereld was het moment gekomen om zijn intellectueel vernuft te tonen aan de mensheid, en om gevierd te worden als de held van het vaderland. 

Hoe kon hij zichzelf in het verhaal betrekken zonder de argwaan van de autoriteiten te wekken?

De AMDG-brief die hij naar zichzelf stuurde biedt een antwoord op deze vraag.

Hij werd als onschuldige derde persoon in het verhaal betrokken. Er werd hem gevraagd om een pakje over te brengen van de ene plaats naar de andere. De eer van een familie in nood, waarvoor hij veel achting had, stond op het spel. Voor zijn hulpvaardigheid, zo stond er in de brief, zou hij een klein souvenir ontvangen die hem aangenaam zou herinneren aan zijn christelijke tussenkomst. Wat dit souvenir uiteindelijk zou geweest zijn, zijn we door de dramatische afloop van deze zaak nooit te weten gekomen. 

Mogelijk bevatte dit souvenir een aanwijzing naar de uiteindelijke bergplaats van De Rechtvaardige Rechters én naar de familie waarvoor hij veel achting had.

Dit souvenir kon voor Arsène de trigger zijn om zijn zoveelste onderzoek aan te vatten.

Welke elementen had Goedertier nog voor handen om dit mysterie 'op te lossen'?

Uit de AMDG-brief kunnen we de volgende zaken halen:

1. Wat het meeste opvalt is dat hij de Finistaerrekerk te Brussel tussen twee kruisjes plaatst. Met zijn mechanisch toestel heeft hij deze kruisjes gecreëerd door een punt en plusteken met elkaar te combineren. Ze werden er dus doelbewust gezet. Zoals eerder geschreven werd de naam van deze kerk ontleend aan de 'Venster Sterre', een voormalig roosvenster in deze kerk dat de constellatie van Orion met de ster Sirius afbeeldde.

2. Een kruisje vervangt ook het puntje van de afkorting 'Rév.', wat 'Révérand (eerwaarde) of Révélation (De Openbaring) kan betekenen. De laatste mogelijkheid kan wijzen op een dieper liggend godsdienstige invalshoek wat ondersteund kan worden door zijn 'christelijke tussenkomst' en de ondertekening van de brief met de initialen A.M.D.G.

3. A.M.D.G. is de afkorting van Ad Majorem Dei Gloriam of Tot Meerdere Eer van God. De briefschrijver wees er dus op dat heel de actie zou leiden tot de grotere glorie van God.

Er staan een aantal locaties vermeld in de brief en haar omslag, waaronder:

4. St+ Laurentiuskerk, Markgravelei 95 te Antwerpen (een punt verandert hier in een plusteken);

5. Wegvoeringstraat 15 te Wetteren. (Arsène woonde eigenlijk op het nummer 5);

6. Gent I op de Korenmarkt (poststempel);

Briefomslag AMDG-brief met duidelijke stempel

7. Een rouwzegel van Albert I (toen frequent gebruikt, en in de eerste fase van zijn onderzoek leek dit van weinig belang);

En dan nog zeer opvallend:

De hoofdletter G

8. De grote letter 'G' bovenaan de brief, dominant aanwezig en mooi gecentreerd. In mijn vorige posting heb ik uiteengezet dat deze hoofdletter als symbool enkel in de vrijmetselarij wordt gebruikt. Je vindt ze daar in de 'Vlammende Ster' die verwijst naar de 'Grote Geometer' of de 'Grote Architect van het Universum'.

Vanuit dit perspectief verwijzen het begin-en eindpunt van de brief naar dezelfde entiteit.

De Grote Geometer

Bovenaan de 'AMDG-brief', die Goedertier naar zichzelf stuurde, typte hij de hoofdletter 'G'.

Men heeft nooit kunnen achterhalen waarom hij dit deed. Het betreft duidelijk geen typfout. De hoofdletter staat mooi bovenaan gecentreerd, en als ze er niet thuishoorde kon Arsène zonder al te veel tijdverlies met een nieuw blad herbeginnen. Waarom heeft hij ze er dan geplaatst?

Eerder schreef ik al dat Arsène deze brief kon gebruiken om het mysterie, dat hijzelf gecreëerd had, 'op te lossen'. Dan moesten er in de brief aanwijzingen verwerkt worden die hem op het goede pad konden zetten. Hoe kon de letter 'G' hem hierbij helpen?

Als symbool vinden we de hoofdletter 'G' enkel terug in de vrijmetselarij. Alle rituelen binnen de loge vinden plaats ter ere van dit 'heilig' symbool dat wordt afgebeeld in de 'vlammende ster' of met passer en winkelhaak.

De hoofdletter komt tweemaal voor in de Grote Geometer of de Grote Architect van het Universum. Voor de vrijmetselaar is het een abstract, symbolisch godsbeeld. Het staat hem vrij om er zelf een betekenis aan te geven, alsook aan alle teksten en rituelen die hij binnen de loge voorgeschoteld krijgt. 

Het valt op dat Goedertier in zijn brief de Finistaerrekerk doelbewust tussen twee kruisjes plaatst.

Volgens de overlevering zou de kerk haar naam ontleend hebben uit de verbasterde vorm van Venster Sterre. Het bijzondere aan deze kerk is dat haar roosvenster de ster Sirius afbeelde, die op 24 december een rechte lijn vormt met de drie helderste sterren van Orion.

Zij worden van oudsher ‘de drie koningen’ genoemd en wijzen, samen met Sirius, het punt aan waar op 25 december de zon opkomt. Hiermee wordt de wedergeboorte van Jezus Christus gesymboliseerd.

Volgens gelovigen berust deze constellatie niet op toeval, maar heeft God of de Grote Architect van het Universum hier rechtsreeks de hand in.

De hoofdletter 'G' kan dus rechtsreeks in verband gebracht worden met de symbolisch aangebrachte kruisjes aan de Finistaerrekerk.

La Dernière Heure

Goedertier was nog steeds op zoek naar signalen, zoals in het Antwerps stadsplan. Dat de advertenties van D.U.A. moesten verschijnen in La Dernière Heure is hier mogelijk ook een illustratie van. ‘Het laatste uur’ kan best een verwijzing zijn naar de Eindtijd. In deze blog werd reeds uitgelegd hoe de eindtijd als een rode draad door het project van Arsène liep.

Tijdens de jaren twintig en dertig van vorige eeuw gaf de krant trouwens een speciale reeks postkaarten uit. De foto’s en pentekeningen hadden onder meer de volgende titels: Bruxelles: Le Pont de Laeken, en 1793; Bruxelles: Sortie de la Porte de Laeken en 1670; Le Pont de Laeken 1800 – 1933; Bruxelles, La gare du Nord; La Maison du Roi 1830-1930; Le palais Royal de Laeken.

Op alle prentkaarten werd reclame gemaakt om te adverteren via ‘les Petites Annonces’ van La Dernière Heure. Zo ook op deze van La gare du Nord:  

‘Faites un essai d’économie! 

Utilisez les Petites Annonces de “La Dernière Heure”. 

Elles vous procureront toujours CE QUE VOUS CHERCHEZ.

Postkaart La Dernière Heure

Of: 

Gebruik de advertenties van “La Dernière Heure”. 

Ze bezorgen je altijd WAT JE KRIJGEN WILT.’

Iemand die gelooft in het religieus determinisme kan deze advertentie beschouwen als een persoonlijke boodschap van God.

Analyse van het gebruik van de potloodpunten

Na een eerste studie van het stadsplan in 2002, stond het belang van deze ontdekking voor mij meteen vast. Terwijl Goedertier met zijn code op een indirecte wijze naar de Belgische vorsten verwees, legde hij dezelfde link met zijn potlood, op een subtiele en tegelijk meer directe manier. Vooral de wijze waarop hij dit deed, is van belang voor het verdere onderzoek. Het lijkt erop dat bij de uitvoering van zijn plan alle dingen uit twee moesten bestaan. Het is alsof deze dualiteit de rechtvaardiging vormt van heel zijn onderneming. Dit was al tot uiting gekomen bij de afpersing.

In de loop van 2012, nadat ik ontdekte welke rol zijn onderzoek naar de moordenaar van Joanna in dit alles kon hebben, slaagde ik erin mijn bevindingen nog beter te plaatsen in de context die Arsène Goedertier geschapen had. Via hemelse boodschappen werd hij in kennis gesteld van het Konings Geheim der Geheimen, waarna hij moest wachten op signalen die hem in het kader van het Laatste Oordeel zouden vertellen welke grootse opdracht hij nog te vervullen had. Na het Kerstmisdrama in Wetteren en de mysterieuze verdwijning van Robert Kreglinger ontwikkelde hij een lijnenspel, dat ‘een bovenaardse kruising’ opleverde voor de koninklijke crypte. De openbaring van de koninklijke begraafplaats was een feit, maar dit betekende nog niet dat hij wist wat hem nu te doen stond. Naarstig ging hij op zoek naar tekenen die hem konden vertellen waarom dit koninklijk graf aan hem gereveleerd werd. Het is binnen deze context dat zijn potloodpuntjes in het Antwerps stadsplan bekeken moeten worden.

Door zijn strikt geloof in het religieus determinisme was Goedertier ervan overtuigd dat de Allerhoogste macht had over de vrije wil van de mens, zodat Hij geheime boodschappen kon achterlaten die alleen de uitverkorenen konden begrijpen.

God zorgde er via de drukker van het stadsplan voor dat de zinsnede ‘deux grands panneaux portant’ (twee panelen uit het Lam Gods, de grisaille met het Lam en De Rechtvaardige Rechters, vertegenwoordigden in de leefwereld van Goedertier koning Albert) verbonden werd met koning Albert. Door het plaatsen van puntjes zocht Goedertier niet alleen naar de invulling van zijn taak, maar ook naar de rechtvaardiging ervan. Dat het Antwerpse stadsplan voor hem een bijzondere waarde had, bewijst het feit dat dit boekje gevonden werd naast de afpersingsbrieven in zijn bureau. Van Ginderachter schreef in zijn verslag: ‘Ci-joint un plan d’Anvers, trouvé dans le bureau de X…’

In het geval van een arrestatie zouden de speurders helemaal geen oog hebben  voor de tientallen puntjes in het boekje, en zelfs  niet  voor de dikke potloodbol die schijnbaar achteloos in een tekst was getekend. Toch vormde deze bol een directe link naar de bergplaats. Dit moet de fantast Goedertier een enorme kick gegeven hebben. Het versterkte zijn superioriteitsgevoel ten opzichte van de gerechtelijke diensten en het riep helemaal de sfeer op van een Arsène Lupin in zijn beste dagen. Het stadsplan kan voor Goedertier ook de functie van een soort talisman gehad hebben. Zijn optreden in Antwerpen vertegenwoordigde de kwetsbaarste schakel van zijn onderneming, maar in dit boekje bevestigde de Allerhoogste de rechtvaardiging van zijn opzet. En het zou hem beschermen tegen ontmaskering. 

Monument aux heros de la guerre 1914-18

Bij het bestuderen van alle potloodpuntjes in het Antwerps stadsplan komt er geleidelijk aan een welbepaald patroon naar voor. Het wordt duidelijk dat Goedertier de personen heeft opgezocht, die ooit over onze streken regeerden, Albert I incluis. Verder werden de Markgravelei, het Antwerps Justitiepaleis, postkantoren, het Centraal Station, het Vlaams Hoofd, Van Eyck en de Heilige Geest aangeduid.

Bij de pagina’s 33 en 34 bleef het niet bij kleine puntjes. Hier vinden we een getekend bolletje van ongeveer 2 mm doorsnede. Op pagina 34 bevindt het bolletje zich ongeveer in het midden van de tekst en heeft het een donkere kleur. Op pagina 33 is het doorgedrukt en in de loop der jaren vergeeld. De dikke potloodbol werd aangebracht, tussen de woorden ‘deux grands panneaux portant’. Deze woorden staan in een tekst met als titel Monument aux morts des 7^e, 17^e, 27^e de ligne et 7^e de fortresse (…) Nachtengalenpark.

Potloodbol p.34 (foto I. Lasters ism Ch. Noppe)

Detail potloodbol p.34: onbelicht

Detail potloodbol p.34: belicht

Het oorlogsmonument waarvan sprake, bevindt zich in het Nachtegalenpark. Aan dit park stopte in die tijd de elektrische tramlijn nr. 5, die Goedertier ook aanstipte op pagina 42. Alle stopplaatsen van deze tram hebben rechtstreeks of onrechtstreeks met de code te maken: 

Groenplaats, Justitiepaleis, Koning Albertpark, Nachtegalenpark en Wilrijk.

Het monument uit 1930 bestaat uit een hoge pilaar, met bovenaan ‘Victoria’ die de overwinning uitbeeldt. Het bouwsel is symmetrisch opgevat. Aan de onderkant van de pilaar bevinden zich langs weerszijden twee forse panelen. Op het linkerpaneel is Leopold I te zien, die net na de Onafhankelijkheid de Belgische driekleur naar Antwerpen bracht. Op de achterkant van dit paneel staat een oorlogsscène uit 1914. Het rechterpaneel toont Albert I, die in 1914 in Veurne de Belgische vlag decoreerde. Op de achterkant wordt de Blijde Terugkomst van 1918 weergegeven, in Antwerpen: een gehelmde ruiter leidt triomfantelijk de Belgische troepen te midden van het juichende volk de stad in.

De boodschap die het monument uitdraagt, is duidelijk. België is een soeverein land dat onder leiding staat van zijn koning, die zich ten dienste heeft gesteld van het Belgische volk. België heeft één koning, één vlag en één volk. Het thema gelijkt sterk op dat van de ‘Gerechtigde Regeerder’.

Op pagina 33 drukte de dikke potloodbol door in een tekst met de titel:

 Monument aux heros de la guerre 1914-18 – Frankrijklei. 

De bol staat hier achter de volgende tekst:‘A droite, on voit deux soldats luttant autour du drapeau, qu’ils tiennent avec fermeté.’ (‘Rechts ziet men twee vechtende soldaten rond de vlag die ze verbeten vasthouden.’) Met daaronder: ‘… l'apothéose du droit triomphant, le Roi-Soldat, la personnification de toute la nation belge.’ (‘…de apotheose van het triomferend recht, de Koning- Soldaat, de verpersoonlijking van de Belgische natie.’)

Detail potloodbol p.33: onbelicht

Detail potloodbol p.33: belicht

Het monument, dat sinds 1930 op de Frankrijklei stond, werd later verplaatst naar het stadspark, en op de hoek van de Rubenslei en de Van Eycklei gezet. 

Standbeeld Albert I op de Frankrijklei anno 1930

Albert I neemt hier een prominente plaats in, als een reusachtige Koning-Ridder die gezeten op zijn paard het slagveld overschouwt. Twee strijdende soldaten houden tussen hun gesneuvelde makkers de Belgische vlag vastberaden recht, waarbij ze een heroïsche blik op hun vorst richten. Het vorstelijk paard houdt een voorbeen en een achterbeen omhoog, zoals het eerste paard op het schilderij van De Rechtvaardige Rechters.

Goedertier tekende achter de zinsnede ‘twee grote panelen’ een dikke potloodbol – twee panelen die ontegensprekelijk het thema van de Gerechte Regeerders uitbeelden. De dikke bol drukt door in de zinsnede ‘twee soldaten al vechtend rondom de vlag die ze met standvastigheid behouden.’ Deze twee soldaten kijken omhoog naar een immens beeld van Albert I, de Koning-Ridder…